بزرگمهر را پرسيدند كه سبب چه بود كه پادشاهي آل ساسان ويران گشت و تو تدبيرگر او بودي و امروز به رأي و تدبير و خرد و دانش تو در جهان نظيري نيست.گفت،سبب دو چيز بود:يكي آنكه آل ساسان كارهاي بزرگ به كارداران خرد و نادان گماشته بودند،و ديگر اهل دانش و خردمندان را خريداري نكردند.
" قابوسنامه ، فصل 43 ، عنصرالمعالي كيكاووس بن اسكندر"
ما هزاران غصه اندر كنج دل بنهفته ايم
چون غريقي نيمه جان بر موج دريا خفته ايم
حال آنان كه شاد و سر خوشند از ما مپرس
ما كه در طوفان غم چون زلف يار آشفته ايم
خالقي
جز من اگرت عاشق و شيداست بگو
ور ميل دلت به جانب ماست بگو
ور هيچ مرا در دل تو جاست بگو
گر هست بگو نيست بگو راست بگو
اگر خواهم غم دل با تو گويم جا نمي يابم
اگر جايي شود پيدا ترا تنها نمي يابم
اگر جايي شود پيدا،ز شادي دست و پا گم مي كنم
خود را نمي يابم
هر كس بطريقي دل ما مي شكند
بيگانه جدا دوست جدا مي شكند
بيگانه اگر مي شكند حرفي نيست
از دوست بپرسيد كه چرا مي شكند
خرد آن پايه ندارد كه برو پاى گذارى
بختيارى تو و بر مركب اقبال سوارى
چون توان در تو رسيدن؟ به دويدن؟ به پريدن؟
نور پايى كه چنين با دگران فاصله دارى
ليله القدر وصال تو چه فرخنده شبى بود
تا چه ديدى كه چنين مستى و پرشور و شرارى
شعله در خرمن تاريكى تاريخ فكندى
چشم بيدار زمان بودى و خسبيده به غارى
از اشارات تو روشن شده چشمان بشارت
طرفه فانوسى و آويخته بر طرفه منارى
نه دل من طرب آلود نگاه و نفس توست
از نگاه و نفست حق به طرب آمده، آرى
به شفاخانه قانون تو افتاد نجاتم
كيميايى است سعادت ز فتوحات تو جارى
اى غزلواره پايانى ديوان نبوت
حجت ِِِبالغه شاعرى حضرت بارى
دولتى! اختر اقبال بلندى كه بخندى
رحمتى! سينه آبستن ابرى كه ببارى
شاه شمشاد قدان خسرو شيرين دهنانى
كوثر خلد نشان سدره ى معراج تبارى
مژده يى اختر سعدى جرسى نعره ى رعدى
آفتابى، سحرى، خنده صبح شب تارى
يوسفستان جمالى هنرستان خيالى
شكرستان وصالى ز شكر شور برآرى
روح عشقى، هنرى خمر خرابات طهورى
نفحات شب قدرى نفس سبز بهارى
همه اقطار گرفتى، همه آفاق گشودى
به جهادى و مدادى و كتابى و شعارى
توسن تجربه، اى فاتح آفاق تجرد
در شب واقعه راندى ز مدارى به مدارى
ز سوادى به خيالى، ز خيالى به هلالى
پاى پر آبله جبريل و تو چالاك سوارى
بال در بال ملائك به تماشاى رسولان
طائر گلشن قدسى تو و خود عين مطارى
به تجمل بگذشتى به جلالت بنشستى
بر چنان خوان كريمى و چنان خيل كبارى
ميهمان حرم ستر و عفاف ملكوتى
در تماشاگه رازى و تماشاگر يارى
با ظلومان و جهولان و منوعان و جزوعان
مهربان باش چو بر حمل امانت بگمارى
تو بر اركان شريعت نزدى سقف معيشت
سير چشمى تو، رسالت ز تجارت نشمارى
به خدايى كه تو را شاهد سوگند قلم كرد
كه حريفان قلم را به فقيهان نسپارى...
عبدالکريم سروش
آن ها كه هوشمندتر از آن اند كه وارد دنياي سياست شوند،محكوم اند كه توسط نادانان اداره شوند.
افلاطون
نوروز يادگار صداقت جمشيد عشق فرهاد عظمت كوروش و غرور پارسيان بر شما مبارك
...
نوروز آئين كهن ايرانيان و بهار ارمغان سبز روزگار بر شما مبارك باد
...
نوروز يادگاري از جمشيد شاه پيشداد بزرگترين جشن جهان آريايي و ششم فروردين زاد روز زرتشت(نوروز بزرگ)بر همه آزاد انديشان مبارك باد
...
ايرانيان باستان اولين فصل سال را ”به آر“ يعني ”آورنده بهترينها“ ناميدند. در آستانه بهار بهترينها را برايتان آرزومندم
ياد دارم در غروب سرد سرد مي گذشت از كوچه ي ما دوره گرد،داد مي زد:كهنه قالي مي خرم دسته دوم جنس عالي مي خرم،كاسه و ظرف سفالي مي خرم گر نداري كوزه خالي مي خرم اشك در چشمان بابا حلقه بست عاقبت آهي كشيد بغضش شكست اول ماه است و نان در سفره نيست اي خدا شكرت ولي اين زندگيست؟ بوي نان تازه هوشش برده بود اتفاقاً مادرم هم روزه بود خواهرم بي روسري بيرون دويد گفت:آقا سفره خالي مي خريد؟
...
حسين(ع) پيش از آنكه تشنه آب باشد تشنه لبيك بود امّا افسوس كه بجاي افكارش زخم هاي تنش را نشانمان دادند و بزرگترين درد او را بي آبي معرفي كردند كه بزرگترين ظلم را به او و پيروانش كردند
...
مباني افكار حسين(ع)حق طلبي و خداخواهي است و چون ما تحمل اين دو را نداريم همان بهتر كه كار و افكارش را رها كنيم و فداي لب تشنه اش شويم
...
يلدا دختر سياه موي بلند بالا يادگار نام وطن
، ميوه پائيزي ايران عروس زمستان در راه است
او را بر سفره مهر بنشانيم و با نسل فردا پيوندش دهيم
ايراني بودن را فراموش نكنيم –يلدا مبارك
فرستنده – تهران ه
عمرتون صد شب يلدا دلتون قد يه دريا توي اين شب هاي سرما يادتون هميشه با ما يلدا مبارك
فرستنده – تهران ر م
يلدا يعني يادمان باشد كه زندگي آنقدر كوتاه است
حوضخانه عمارت گلستان- اثر كمال الملك
